Impact trading system

NinjaTrader Strategies NinjaTrader BWT Precision AutoTrader 8211 System automatycznego handlu Strategia NinjaTrader BWT Precision Autotrader 7 to bogate w funkcje oprogramowanie do handlu, które automatyzuje większość zadań związanych z handlem ręcznym. Jest to 100 automatyczna strategia handlowa, w przeciwieństwie do generatora sygnału, i powstała w wyniku tysięcy godzin obserwacji rynku i czasu ekranu z uniwersalnym algorytmem, który może pracować na dowolnym rynku, jak również różnych rodzajach bartów, umożliwiając w pełni automatyczne oraz handel w czasie rzeczywistym handlu 8211 wysokiej lub niskiej częstotliwości handlu i może handlować jako strategia handlu głowy, dzień handlu lub swing. Większość wideo, o ile nie zaznaczono inaczej, pokazuje handel symulacją na żywo, dlatego prosimy zapoznać się z notą prawną na dole strony. Symulacja na żywo uruchamia strategie danych w czasie rzeczywistym na koncie SIM. Filmy wideo nie są powtórkami, ale pokazują rzeczywistą wydajność na żywo w danym dniu. Nie twierdzimy, że ktokolwiek osiągnie takie same wyniki, jak pokazano na filmach. Kliknij Playlist, aby zobaczyć listę WSZYSTKICH BWT zautomatyzowanych filmów handlowych i wskaźników. Opracowany w trybie profesjonalnym NinjaTrader, zapewniający niezrównane funkcje, niezawodność i szybkość wykonania Baza kodów BWT Precision Autotrader jest profesjonalnie napisana przy użyciu zaawansowanych technik kodowania i posiada wiele godzin handlu i testowania na żywo. Handlują z zaufaniem w czasie rzeczywistym i prawdziwymi pieniędzmi i wiedzą, że wielką uwagę i troskę poświęcono unikaniu i rozwiązywaniu problemów związanych z przepełnieniami, błędami zleceń wejścia i wyjścia oraz innymi potencjalnie niebezpiecznymi scenariuszami automatycznego handlu 8211, w tym zaawansowanym mechanizmem bezpieczeństwa przepływu pracy, który unika błędów związanych z wymianą handlową. Uważaj na każdą strategię, która nie jest napisana w trybie niezarządzanym przez Ninja Trade8217 lub przez programistów, którzy nigdy nie prowadzili handlu na żywo. Niestety, byłoby to wszystko lub większość konkurujących autotraderów w ekosystemie NinjaTrade8230. Wiadomo, że oprogramowanie do handlu BWT jest napisane w profesjonalnej bazie kodu klasy instytucjonalnej, zaprojektowanej przez kogoś, kto faktycznie handlował i testował w handlu na żywo. NinjaTrader BWT Precision Autotrader Ceny amp Kupowanie Zawiera BWT Precision Indicators i BWT NinjaTrader Bars Zawiera przestrzenie robocze, szablony i ustawienia Zawiera 1 do 1 Skype i instalację zdalnej kontroli i instalacji Zawiera minimum 1 godzinę Mentoring, wsparcie z traderem, projektant systemu BWT amp BWT Randy Sarrow Obejmuje pocztę e-mail i pomoc techniczną Uwaga: Zastrzegamy sobie prawo do naliczania godzinnego za wsparcie powyżej początkowych 2 godzin BWT NinjaTrader Trading Systems 8211 Kliknij tutaj, aby zobaczyć ceny i szczegóły zakupu dla wszystkich systemów transakcyjnych BWT NinjaTrader Warunki licencjonowania Szkolenie amp Wsparcie 1 do 1 Live Skype, telefon, pomoc zdalna, wsparcie 8211 wzmacniacza szkoleniowego 8211 jest zapewniane przez programistę i handlowca, Randy'ego Sarrowa. Referencje BWT Credentials 8211 Pierwszy zautomatyzowany system transakcyjny w NinjaTrader 2007 Oryginalny zestaw wskaźników BWT został nazwany Blue Wave Trading Precision Indicators i MTS 8220 Manual Software System 8221. Ten wskaźnik śledzenia trendu i odwrócenia stosowany w BWT Precision AutoTrader był oryginalną koncepcją i był pierwszym pakietem wskaźników Indic82 its oferowanych na platformie NinjaTrader w 2007 roku, zobacz oryginalny komunikat prasowy NinjaTrader. BWT PRECISION AUTOTRADER Algorithmic Trading for NinjaTrader FUNKCJE Profesjonalny NinjaTrader Tryb niezarządzalny Przetwarzanie złożonych zdarzeń Trade Workflow Tolerancja błędów 8211 poprawna obsługa odrzucania zamówień, utrata połączenia i monitorowanie błędów Ręczne składanie zamówień 8211 z automatycznym zarządzaniem handlem Automatyczne wysyłanie zleceń Automatyczne zarządzanie transakcjami Kombinacja czasu rzeczywistego Wzmacniacz ręczny Automatyzacja automatycznego wprowadzania danych w czasie rzeczywistym Interakcja w czasie rzeczywistym i sterowanie automatycznym zarządzaniem handlem Algorytm precyzyjnego trendu BWT Algorytm łamania linii BWT Wprowadź zlecenie Stop, Limit lub Market. Wprowadź w High, Low lub Close of bar w dowolnym trybie Price, Wpis Offset przez Ticks Require Entry ma być powyżej lub poniżej High lub Low z x barów temu FILTR TRADYCYJNY 8211 ENTRY Filtruj według BWT Precision Trend Filter wpis przez wyższą ramkę czasową (aka HTF, wykres kotwicy) Małe i duże ramy czasowe muszą zawierać zgodę na zawarcie transakcji. Filtr otwarcia sesji 8211 Transakcje długie tylko w przypadku otwarcia dnia, transakcja krótka Tylko jeśli poniżej. Filtr ten działa bardzo dobrze w kilku sytuacjach i unika małych przeciągnięć, gdy rynek porusza się w jednym kierunku. Przydatne w Filtrach według najwyższych najwyższych lub najniższych najniższych wartości x słupków temu i dodawaniu (przesunięcie) znaczników do ceny wejścia, tj. Kupowanie na najwyższym poziomie 5 słupków temu plus 3 znaczniki. BWT StepMA Filter ZARZĄDZANIE HANDLEM. Zachowaj zyski i zminimalizuj straty BWT Trade Manager 8211 Pozwala na jednokrotne kliknięcie, aby zaostrzyć ograniczenia, przeciągnij przystanki, wprowadź za określoną cenę. Szlak Zatrzymuje się przy prętach, odcinkach, procentach zysku lub zmienności zatrzymuje się Unikalny ślad Zatrzymaj Reset 8211 Resetuj do 3 poziomów śladu Zatrzymuje się, aby zaostrzyć postoje i zmniejszyć ryzyko Changetightenmodify Trail Stop w miarę postępów handlu Wymieszać szlak meczowy Zatrzymuje się 8211 Zacznij od szlaku Stop przez zmianę kleszczy do szlaku przez kroczący ATR lub Procent zysku na pożądanym poziomie zysku CODZIENNE RYNKI WYNIKÓW Ustawione dzienne cele zysku i limity strat wyrażone w dolarach 8211 System przestaje handlować, gdy cel zostanie osiągnięty Ustawiona maksymalna liczba zwycięzców lub przegranych, aby system przestał handlować Czas, w którym strategia zaczyna się, kończy i jest dozwolony w handlu, jest kluczowym czynnikiem w systemie transakcyjnym. Zestaw Czas rozpoczęcia i zakończenia handlu pozwala na ustawienie Ustaw czas wyjścia dla wszystkich transakcji Optymalizuj czas rozpoczęcia i zakończenia strategii do minuty. Oddzielny piątek Czas wyjścia, aby zmniejszyć ryzyko, że transakcje wahadłowe nie będą odbywać się przez weekend SETTINGS SZABLONY SZUKAJĄ PRZECHOWYWAĆ Wiele szablonów według nazwy Załaduj Templety według nazwy Panel konfiguracji BWT Logiczny parametr Sekwencja ułatwia wybór lub zmianę ustawień NinjaBuddy 8211 ręczna interakcja w czasie rzeczywistym ze zautomatyzowanym transakcje mające na celu zmniejszenie ryzyka, zaostrzenie postojów lub zamknięcie pozycji NinjaTrader BWT Precision Autotrader Wycena cen Zakup obejmuje wskaźniki Precyzyjne BWT i BWT Custome NinjaTrader Rodzaje Barów Zawiera NinjaTrader 7 oraz Aktualizacje i aktualizacje Zawiera przestrzenie robocze, szablony i ustawienia Zawiera 1 do 1 Skype i pilota instalacja i konfiguracja "pod klucz" Obejmuje min. 1 godz. Mentoring, wsparcie dla inwestora, projektanta systemów BWT, Randy'ego Sarrowa, obejmuje nieograniczony dostęp do Help Desk, materiały szkoleniowe, wsparcie techniczne BWT NinjaTrader Trading Systems 8211 Proszę kliknąć tutaj, aby zobaczyć szczegóły cen i zakupów dla wszystkich BWT NinjaTrader systemy transakcyjne Licensi ng Warunki Trening wzmacniacz Wsparcie 1 do 1 Skype na żywo, telefon, pomoc zdalna, Help Desk 8211 wzmacniacz treningowy 8211 jest zapewniany przez programistę systemu i przedsiębiorcę Randy'ego Sarrowa. Referencje Oświadczenie o wymianie handlowej UWAGA: Nie ma gwarancji skuteczności ani zysków. Chociaż system może handlować wieloma różnymi ramami czasowymi, handel w zbyt małych ramach czasowych może nie być odpowiedni, ponieważ szybkość ceny i tworzenie się słupków może powodować konflikty, zwłaszcza na rynkach o dużej pojemności. Nie ma potrzeby obracania ram czasowych, w których istnieją setki możliwości handlowych. Dodatkowe informacje na temat ryzyka i przydatności można znaleźć poniżej. Rząd Stanów Zjednoczonych Wymagane wyłączenie odpowiedzialności Commodity Futures Trading Commission. Futures, options i spot currency currency mają duże potencjalne korzyści, ale także duże potencjalne ryzyko. Musisz być świadomy ryzyka i zaakceptować je, aby inwestować na rynkach kontraktów terminowych i opcji. Nie handluj pieniędzmi, których nie możesz stracić. Ta strona internetowa nie jest ani zaproszeniem, ani ofertą kontraktów terminowych lub opcji na giełdę. Nie składa się oświadczeń, że jakiekolwiek konto będzie lub może osiągnąć zyski lub straty podobne do tych omówionych na tej stronie. Dotychczasowe wyniki dowolnego systemu transakcyjnego lub metodologii niekoniecznie wskazują na przyszłe wyniki. Reguła CFTC 4.41 HIPOTETYCZNE LUB SYMULOWANE WYNIKI WYNIKÓW MAJĄ PEWNE OGRANICZENIA. WYOBRAŹ SIĘ DO RZECZYWISTEGO REJESTRACJI WYDAJNOŚCI, SYMULACJA WYNIKÓW NIE REPREZENTUJE RZECZYWISTEGO TRADINGU. RÓWNIEŻ OD OKRESU, W JAKI SPOSÓB TRADY NIE ZOSTAŁY ZOSTAŁY WYKONANE, REZULTATY MOGĄ MIEĆ PONIŻSZE KOMPENSOWANIE W ZAKRESIE WPŁYWU, JEŚLI JAKIEKOLWIEK, NA NIEKTÓRE CZYNNIKI RYNKOWE, TAKIE JAK BRAK PŁYNNOŚCI. ZRÓŻNICOWANE PROGRAMY HANDLOWE W OGÓLNYM ZAKRESIE PODLEGAJĄ PRZEDSTAWIENIU FAKTOWANIU, ŻE ZAPROJEKTOWANI Z KORZYSTANIE Z HINDSIGHT. NIE ZAPEWNIA ŻADNEGO OŚWIADCZENIA, ŻE WSZELKIE RACHUNKI BĘDĄ PRAWDOPODOBNIE OSIĄGNĄĆ ZYSK LUB STRAT PODOBNE PODCZAS TYCH OSÓB. Obrót kontraktami futures zawiera znaczne ryzyko i nie jest przeznaczony dla każdego inwestora. Inwestor może potencjalnie stracić całość lub więcej niż początkowa inwestycja. Kapitał podwyższonego ryzyka to pieniądze, które można stracić bez narażania bezpieczeństwa finansowego lub stylu życia. Do celów handlowych należy wykorzystywać jedynie kapitał podwyższonego ryzyka, a jedynie podmioty posiadające kapitał wysokiego ryzyka powinny rozważyć obrót. Wyniki osiągane w przeszłości niekoniecznie świadczą o przyszłych wynikach. Hipotetyczne wyniki wydajności mają wiele nieodłącznych ograniczeń, z których niektóre opisano poniżej. Nie składa się żadnych oświadczeń, że jakikolwiek rachunek będzie lub może osiągnąć zyski lub straty podobne do tych przedstawionych. W rzeczywistości często występują wyraźne różnice między hipotetycznymi wynikami osiągów a rzeczywistymi wynikami osiągniętymi później przez konkretny program handlowy. Jednym z ograniczeń hipotetycznych wyników wydajności jest to, że są one ogólnie przygotowane z perspektywy czasu. Ponadto hipotetyczny obrót nie wiąże się z ryzykiem finansowym, a żaden hipotetyczny zapis transakcji nie może w pełni uwzględniać wpływu ryzyka finansowego na faktyczny handel. Na przykład zdolność do wytrzymania strat lub przestrzegania określonego programu handlowego pomimo strat handlowych są istotne, co może również niekorzystnie wpłynąć na rzeczywiste wyniki handlowe. Istnieje wiele innych czynników związanych ogólnie z rynkami lub z realizacją jakiegokolwiek konkretnego programu handlowego, których nie można w pełni uwzględnić przy sporządzaniu hipotetycznych wyników, a wszystko to może negatywnie wpłynąć na rzeczywiste wyniki handlowe. Wycena ceny Zakup Podstawowy przegląd księgi handlowej - analiza wpływu tymczasowego Bazylejski Komitet ds. Nadzoru Bankowego opublikował dzisiaj wyniki swojej tymczasowej analizy wpływu podstawowej analizy księgi handlowej. W sprawozdaniu oceniono wpływ proponowanych zmian na ramy ryzyka rynkowego określone w dwóch dokumentach konsultacyjnych opublikowanych w październiku 2017 r. I grudniu 2017 r. Od tego czasu dokonano kolejnych zmian w przepisach dotyczących ryzyka rynkowego, a Komitet spodziewa się sfinalizowania standardu w ciągu roku. koniec. Analiza została oparta na próbie 44 banków, które dostarczyły użyteczne dane do badania i założyła, że ​​proponowane ramy ryzyka rynkowego są w pełni obowiązujące na dzień 31 grudnia 2017 r. Pokazuje to, że zmiana w obciążeniach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego spowodowałaby wzrost o 4,7 w ogólnym wymogu kapitałowym Bazylea III. W przypadku, gdy bank o największej wartości aktywów ważonych ryzykiem rynkowym zostaje wyłączony z próby, zmiana w całkowitych obciążeniach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego prowadzi do zwiększenia o 2,3 ogólnej wartości minimalnego kapitału regulacyjnego Bazylei III. W porównaniu z obecnymi ramami ryzyka rynkowego proponowany standard spowodowałby wzrost średniej ważonej o 74 w zagregowanym kapitale ryzyka rynkowego. Przy pomiarze jako średnia prosta wzrost całkowitego wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka rynkowego wynosi 41. W przypadku mediany banku w tej samej próbie, podwyższenie kapitału wynosi 18 lat. W porównaniu z obecnym wewnętrznie modelowanym podejściem do ryzyka rynkowego, wymóg kapitałowy w ramach Proponowane podejście modelowane wewnętrznie spowodowałoby wzrost o 54. Dla banku mediannego wymóg kapitałowy w ramach proponowanego podejścia modelowanego wewnętrznie jest 13 wyższy. W porównaniu z obecnie stosowanym standardowym podejściem do ryzyka rynkowego wymóg kapitałowy w ramach proponowanego standardowego podejścia jest wyższy o 128. W przypadku banku centralnego wysokość wymaganego kapitału w proponowanym standaryzowanym podejściu jest wyższa o 51. System handlu emisjami UE (EU ETS) System handlu emisjami UE (EU ETS) jest kamieniem węgielnym polityki UE w zakresie walki ze zmianą klimatu i jej kluczowym narzędziem w celu obniżenia kosztów emisji gazów cieplarnianych w sposób opłacalny. Jest to pierwszy na świecie główny rynek węgla i pozostaje największy. działa w 31 krajach (wszystkie 28 krajów UE oraz Islandia, Liechtenstein i Norwegia) ogranicza emisje z ponad 11 000 instalacji wykorzystujących duże ilości energii (elektrownie i zakłady przemysłowe), a linie lotnicze działające między tymi krajami obejmują około 45 emisji gazów cieplarnianych w UE. System limitów i handlu EU ETS działa na zasadzie ograniczenia i handlu. Ustalono górny limit całkowitej ilości niektórych gazów cieplarnianych, które mogą być emitowane przez instalacje objęte systemem. Limit jest zmniejszany w miarę upływu czasu, więc łączna emisja spada. W ramach pułapu przedsiębiorstwa otrzymują lub kupują uprawnienia do emisji, które mogą wymieniać między sobą w razie potrzeby. Mogą również kupować ograniczoną liczbę międzynarodowych kredytów z projektów oszczędzających emisje na całym świecie. Limit całkowitej liczby dostępnych uprawnień zapewnia ich wartość. Po każdym roku firma musi przekazać wystarczającą ilość uprawnień, aby pokryć wszystkie emisje, w przeciwnym razie nałożone zostaną wysokie grzywny. Jeśli firma ograniczy emisje, może zachować zapasowe uprawnienia do pokrycia przyszłych potrzeb lub sprzedać je innej firmie, która nie ma przydziałów. Handel zapewnia elastyczność, dzięki której emisje są redukowane tam, gdzie jest to najmniej kosztowne. Solidna cena emisji dwutlenku węgla promuje również inwestycje w czyste, niskoemisyjne technologie. Kluczowe cechy etapu 3 (2017-2020) EU ETS znajduje się obecnie w trzeciej fazie znacząco różni się od faz 1 i 2. Główne zmiany są następujące: W miejsce poprzedniego systemu krajowych limitów obowiązuje jednolity pułap emisji w całej UE Licytacja jest domyślną metodą alokacji przydziałów (zamiast bezpłatnych uprawnień), a zharmonizowane zasady przydziału dotyczą uprawnień, które wciąż są przekazywane za darmo Więcej sektorów i gazów uwzględniono 300 milionów uprawnień zarezerwowanych w ramach rezerwy dla nowych instalacji, aby sfinansować wdrażanie innowacyjnych technologii energii odnawialnej oraz wychwytywania i składowania dwutlenku węgla za pośrednictwem programu NER 300 Sektory i gazy. System obejmuje następujące sektory i gazy z skoncentrować się na emisjach, które można zmierzyć, zgłosić i zweryfikować z wysoką dokładnością: dwutlenek węgla (CO 2) z energetyki i wytwarzania ciepła energochłonne sektory przemysłu, w tym rafinerie ropy naftowej, huty i produkcja żelaza, aluminium, metali, cementu , wapno, szkło, ceramika, masa celulozowa, papier, tektura, kwasy i chemikalia organiczne luzem komercyjne lotnictwo podtlenek azotu (N 2 O) z produkcji kwasów azotowych, adypinowych i glioksalowych oraz perfluorowęglowodorów glioksalu (PFC) z produkcji aluminium Udział w EU ETS jest obowiązkowy dla firm z tych sektorów. ale w niektórych sektorach uwzględnione są tylko rośliny powyżej pewnej wielkości, niektóre małe instalacje mogą zostać wykluczone, jeżeli rządy wprowadzą środki fiskalne lub inne środki, które zmniejszą ich emisje o równoważną ilość w sektorze lotniczym, do 2018 r. EU ETS będzie stosowany tylko do lotów między portami lotniczymi znajdującymi się w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG). Realizacja redukcji emisji EU ETS udowodnił, że wprowadzenie ceny węgla i obrót nim może zadziałać. Emisje z instalacji w systemie spadają zgodnie z założeniami o około 5 w porównaniu z początkiem fazy 3 (2017) (patrz dane z 2018 r.). W 2020 roku. emisje z sektorów objętych systemem będą o 21 niższe niż w 2005 r. Rozwój rynku emisji dwutlenku węgla Utworzony w 2005 r. EU ETS jest pierwszym na świecie i największym międzynarodowym systemem handlu emisjami, obejmującym ponad trzy czwarte międzynarodowego handlu emisjami. EU ETS inspiruje również rozwój handlu emisjami w innych krajach i regionach. UE dąży do powiązania EU ETS z innymi kompatybilnymi systemami. Główne prawodawstwo dotyczące EU ETS Sprawozdania dotyczące rynku węgla Przegląd unijnego systemu ETS dla etapu 3 Wdrożenie Prace legislacyjne dotyczące dyrektywy 200387WE Prace poprzedzające wniosek Komisji Wniosek Komisji z października 2001 r. Reakcja Komisji na przeczytanie wniosku w Radzie i Parlamencie (w tym wspólne stanowisko Rady) Otwarte wszystkie pytania Pytania i odpowiedzi dotyczące zrewidowanego systemu handlu uprawnieniami do emisji w UE (grudzień 2008 r.) Jaki jest cel handlu emisjami Celem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) jest pomoc państwom członkowskim UE w wypełnieniu ich zobowiązań w zakresie ograniczenia lub ograniczenia emisji gazów cieplarnianych emisji w sposób opłacalny. Umożliwienie uczestniczącym przedsiębiorstwom kupowania lub sprzedaży uprawnień do emisji oznacza, że ​​redukcje emisji można osiągnąć przy najmniejszym koszcie. EU ETS to kamień węgielny strategii UE na rzecz walki ze zmianami klimatu. Jest to pierwszy międzynarodowy system handlu emisjami CO 2 na świecie, który działa od 2005 r. Od 1 stycznia 2008 r. Ma zastosowanie nie tylko do 27 państw członkowskich UE, ale także do pozostałych trzech członków Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Norwegia, Islandia i Liechtenstein. Obecnie obejmuje ponad 10 000 instalacji w sektorach energetycznym i przemysłowym, które wspólnie odpowiadają za prawie połowę emisji CO2 w UE i 40 całkowitych emisji gazów cieplarnianych. Nowelizacja dyrektywy EU ETS, uzgodniona w lipcu 2008 r., Wprowadzi sektor lotnictwa do systemu od 2017 r. Jak działa handel emisjami? EU ETS to system limitów i handlu, to znaczy, że ogranicza ogólny poziom dozwolonych emisji, ale w ramach tego limitu umożliwia uczestnikom systemu kupowanie i sprzedawanie uprawnień zgodnie z ich potrzebami. Dodatki te są wspólną walutą handlową w sercu systemu. Jeden dodatek daje posiadaczowi prawo do emisji jednej tony CO 2 lub równoważnej ilości innego gazu cieplarnianego. Ograniczenie całkowitej liczby uprawnień powoduje niedobór na rynku. W pierwszym i drugim okresie rozliczeniowym w ramach programu państwa członkowskie musiały sporządzić krajowe plany rozdziału uprawnień, które określają całkowity poziom emisji ETS i liczbę uprawnień do emisji, które otrzymuje każda instalacja w ich kraju. Pod koniec każdego roku instalacje muszą zrzec się uprawnień odpowiadających ich emisjom. Firmy, które utrzymują emisje poniżej poziomu swoich uprawnień, mogą sprzedawać swoje nadwyżki uprawnień. Osoby borykające się z trudnościami w utrzymaniu emisji zgodnie ze swoimi dodatkami mają wybór między podjęciem środków mających na celu zmniejszenie własnych emisji, takich jak inwestowanie w bardziej wydajne technologie lub zużywające mniej węgla źródła energii lub kupowanie dodatkowych uprawnień, których potrzebują na rynku, lub połączenie tych dwóch. Takie wybory są prawdopodobnie określane na podstawie kosztów względnych. W ten sposób emisje zmniejszają się tam, gdzie jest to najbardziej opłacalne. Jak długo działa EU ETS? EU ETS został uruchomiony 1 stycznia 2005 r. Pierwszy okres handlowy trwał trzy lata do końca 2007 r. I był etapem przygotowującym do fazy przygotowawczej do decydującego drugiego okresu handlowego. Drugi okres handlowy rozpoczął się 1 stycznia 2008 r. I trwa pięć lat do końca 2017 r. Znaczenie drugiego okresu handlowego wynika z faktu, że pokrywa się on z pierwszym okresem zobowiązań w ramach protokołu z Kioto, podczas którego UE i inne kraje uprzemysłowione muszą realizować swoje cele w celu ograniczenia lub ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. W drugim okresie rozliczeniowym emisje w ramach EU ETS zostały ograniczone do około 6,5 poniżej poziomu z 2005 r., Aby pomóc zapewnić, że UE jako całość, a państwa członkowskie indywidualnie, wywiązują się ze swoich zobowiązań z Kioto. Jakie są główne wnioski wyciągnięte z dotychczasowego doświadczenia? EU ETS postawił na węgiel ceną i udowodnił, że działa handel emisjami gazów cieplarnianych. Pierwszy okres handlowy z powodzeniem ustanowił wolny handel uprawnieniami do emisji w całej UE, wprowadził niezbędną infrastrukturę i rozwinął dynamiczny rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla. Korzyści dla środowiska wynikające z pierwszej fazy mogą być ograniczone z powodu nadmiernego przydziału uprawnień w niektórych państwach członkowskich i niektórych sektorach, głównie dzięki poleganiu na prognozach emisji przed udostępnieniem zweryfikowanych danych dotyczących emisji w ramach EU ETS. Kiedy publikacja zweryfikowanych danych dotyczących emisji za 2005 r. Uwidoczniła tę nadmierną alokację, rynek zareagował tak, jak należałoby oczekiwać, obniżając cenę rynkową uprawnień. Dostępność zweryfikowanych danych dotyczących emisji pozwoliła Komisji na zagwarantowanie, że górny limit przydziałów krajowych w ramach drugiego etapu zostanie ustalony na poziomie, który spowoduje rzeczywiste ograniczenie emisji. Oprócz podkreślenia zapotrzebowania na zweryfikowane dane dotychczasowe doświadczenia pokazały, że większa harmonizacja w ramach EU ETS jest niezbędna, aby UE osiągnęła swoje cele w zakresie redukcji emisji przy minimalnych kosztach i przy minimalnych zakłóceniach konkurencji. Konieczność większej harmonizacji jest najbardziej oczywista w odniesieniu do sposobu ustalania limitu ogólnych uprawnień do emisji. Pierwsze dwa okresy handlowe pokazują również, że bardzo różne krajowe metody przyznawania uprawnień instalacjom zagrażają uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym. Ponadto potrzebna jest większa harmonizacja, doprecyzowanie i udoskonalenie w odniesieniu do zakresu systemu, dostępu do kredytów z projektów redukcji emisji poza UE, warunków łączenia EU ETS z systemami handlu emisjami w innym miejscu oraz monitorowania, weryfikacji i wymagania dotyczące sprawozdawczości. Jakie są główne zmiany w EU ETS i od kiedy będą miały zastosowanie? Uzgodnione zmiany w projekcie będą obowiązywać od trzeciego okresu handlowego, tj. Od stycznia 2017 r. Prace przygotowawcze rozpoczną się natychmiast, a obowiązujące przepisy nie ulegną zmianie do stycznia 2017 r. w celu zapewnienia utrzymania stabilności regulacyjnej. EU ETS w trzecim okresie będzie bardziej wydajnym, bardziej zharmonizowanym i sprawiedliwszym systemem. Zwiększoną wydajność osiąga się dzięki dłuższemu okresowi rozliczeniowemu (8 lat zamiast 5 lat), solidnemu i corocznie zmniejszającemu się pułapowi emisji (21 redukcji w 2020 r. W porównaniu z 2005 r.) Oraz znacznemu wzrostowi liczby aukcji (z mniej niż 4 w fazie 2 do ponad połowy w fazie 3). W wielu obszarach uzgodniono większą harmonizację, w tym w odniesieniu do pułapu (pułap ogólnoeuropejski zamiast krajowych limitów w fazach 1 i 2) oraz zasady przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień. Uczciwość systemu została znacznie zwiększona dzięki przejściu na ogólnounijne zasady bezpłatnych przydziałów dla instalacji przemysłowych i wprowadzeniu mechanizmu redystrybucji, który uprawnia nowe państwa członkowskie do sprzedaży większej liczby uprawnień na aukcji. W jaki sposób ostateczny tekst jest porównywalny z pierwotnym wnioskiem Komisji? Cele w zakresie klimatu i energii uzgodnione na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2007 r. Zostały zachowane, a ogólna struktura wniosku Komisji dotyczącego EU ETS pozostaje nienaruszona. Oznacza to, że będzie istniała ogólnounijna granica liczby uprawnień do emisji, a limit ten zmniejszy się corocznie wzdłuż liniowej linii trendu, która będzie kontynuowana po zakończeniu trzeciego okresu handlowego (2017-2020). Główna różnica w porównaniu z wnioskiem polega na tym, że sprzedaż uprawnień na aukcjach będzie odbywać się wolniej. Jakie są główne zmiany w porównaniu z wnioskiem Komisji? Podsumowując, główne zmiany, które zostały wprowadzone do wniosku, są następujące: niektóre państwa członkowskie mają opcjonalne i tymczasowe odstępstwo od zasady, że żadne uprawnienia nie mogą być przyznawane bezpłatnie do wytwórców energii elektrycznej od 2017 r. Ta możliwość odstąpienia jest dostępna dla państw członkowskich, które spełniają pewne warunki związane z wzajemnymi połączeniami sieci elektrycznej, udziałem jednego paliwa kopalnego w produkcji energii elektrycznej oraz PKBcapita w stosunku do średniej UE-27. Ponadto ilość bezpłatnych uprawnień, które państwo członkowskie może przeznaczyć na elektrownie, jest ograniczona do 70 emisji dwutlenku węgla z odpowiednich zakładów w fazie 1 i spadków w kolejnych latach. Ponadto przydział bezpłatnych uprawnień w fazie 3 może zostać przyznany jedynie elektrowniom, które są eksploatowane lub budowane nie później niż pod koniec 2008 r. Patrz odpowiedź na pytanie 15 poniżej. W dyrektywie będzie więcej szczegółów na temat kryteriów, które należy stosować w celu określenia sektorów lub podsektorów uznanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji. oraz wcześniejszą datę publikacji listy Komisji w tych sektorach (31 grudnia 2009 r.). Co więcej, z zastrzeżeniem przeglądu, gdy zostanie osiągnięte zadowalające porozumienie międzynarodowe, instalacje we wszystkich branżach narażonych na działanie energii otrzymają 100 bezpłatnych uprawnień w zakresie, w jakim wykorzystują najbardziej wydajną technologię. Przydział bezpłatnych uprawnień dla przemysłu ogranicza się do udziału emisji z tych sektorów w całkowitych emisjach w latach 2005-2007. Całkowita liczba uprawnień przydzielanych bezpłatnie instalacjom w sektorach przemysłowych będzie spadać corocznie zgodnie ze spadkiem limitu emisji. Państwa członkowskie mogą również zrekompensować niektórym instalacjom koszty CO2 ponoszone w cenach energii elektrycznej, jeżeli koszty CO2 mogłyby narazić je na ryzyko ucieczki emisji. Komisja zobowiązała się zmienić wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska w tym zakresie. Zobacz odpowiedź na pytanie 15 poniżej. Poziom licytacji uprawnień dla niepojawnionych sektorów zwiększy się w sposób liniowy, zgodnie z propozycją Komisji, ale zamiast osiągnąć 100 do 2020 r., Osiągnie 70, aby osiągnąć 100 do 2027 r. Zgodnie z propozycją Komisji 10 uprawnień do sprzedaży w drodze licytacji zostanie rozdzielonych z państw członkowskich o wysokim dochodzie na głowę mieszkańca o niskim dochodzie na mieszkańca, aby zwiększyć zdolność finansową tych ostatnich do inwestowania w technologie przyjazne dla klimatu. Dodano przepis dotyczący innego mechanizmu redystrybucji 2 uprawnień sprzedawanych na aukcji, aby uwzględnić państwa członkowskie, które w 2005 r. Osiągnęły redukcję o co najmniej 20 emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z rokiem odniesienia określonym w protokole z Kioto. Udział przychodów ze sprzedaży w drodze licytacji, które państwa członkowskie są zalecane do zwalczania i dostosowania się do zmian klimatu, głównie w UE, ale również w krajach rozwijających się, podniesiono z 20 do 50. Tekst przewiduje dodatek do proponowanego dozwolonego poziomu wykorzystania kredytów JICDM w scenariuszu 20 dla istniejących operatorów, którzy otrzymali najniższe budżety na import i wykorzystywanie takich kredytów w związku z alokacjami i dostępem do kredytów w latach 2008-2017. Nowe sektory, nowe podmioty w okresach 2017-2020 i 2008-2017 również będą mogły korzystać z kredytów. Całkowita kwota kredytów, które mogą być wykorzystane, nie przekroczy jednak 50% redukcji w latach 2008-2020. W oparciu o bardziej restrykcyjną redukcję emisji w kontekście satysfakcjonującego porozumienia międzynarodowego, Komisja może zezwolić na dodatkowy dostęp do jednostek CER i ERU dla operatorów w systemie wspólnotowym. Zobacz odpowiedź na pytanie 20 poniżej. Przychody ze sprzedaży 300 milionów uprawnień do emisji z rezerwy dla nowych instalacji zostaną wykorzystane do wspierania do 12 projektów demonstracyjnych dotyczących wychwytywania i składowania dwutlenku węgla oraz projektów demonstrujących innowacyjne technologie energii odnawialnej. Do tego mechanizmu finansowania dołączono szereg warunków. Zobacz odpowiedź na pytanie 30 poniżej. Możliwość rezygnacji z małych instalacji spalania, pod warunkiem że podlegają one równoważnym środkom, została rozszerzona na wszystkie małe instalacje niezależnie od działalności, próg emisji został podniesiony z 10 000 do 25 000 ton CO 2 rocznie, a próg instalacje spalania muszą ponadto zostać podniesione z 25MW do 35MW. Przy tych podwyższonych progach udział emisji objętych ochroną, które potencjalnie mogłyby zostać wyłączone z systemu handlu uprawnieniami do emisji, staje się znaczny, w związku z czym dodano przepis, aby umożliwić odpowiednie zmniejszenie limitu uprawnień w całej UE. Czy nadal będą dostępne krajowe plany rozdziału (NAP)? W swoich krajowych planach rozdziału na pierwsze (2005-2007) i drugie (2008-2017) okresy handlowe państwa członkowskie ustaliły całkowitą liczbę uprawnień, które mają zostać wydane, oraz sposób, w jaki te zostaną przydzielone do odpowiednich instalacji. Takie podejście spowodowało znaczne różnice w przepisach dotyczących przydziału, tworząc zachętę dla każdego państwa członkowskiego do faworyzowania własnego przemysłu i doprowadziło do dużej złożoności. Począwszy od trzeciego okresu rozliczeniowego, obowiązywać będzie jeden ogólnounijny pułap, a uprawnienia będą przyznawane na podstawie zharmonizowanych zasad. Krajowe plany rozdziału nie będą zatem już potrzebne. W jaki sposób zostanie ustalony pułap emisji w fazie 3 Zasady obliczania pułapu obowiązującego w całej UE są następujące: Od 2017 r. Całkowita liczba uprawnień będzie się zmniejszać corocznie w sposób liniowy. Punktem wyjścia dla tej linii jest średnia całkowita liczba uprawnień (pułap fazy 2) wydawanych przez państwa członkowskie na okres 2008-2017, dostosowana w celu odzwierciedlenia rozszerzonego zakresu systemu z 2017 r., A także wszelkich małych instalacji, które Państwa zdecydowały się wykluczyć. Czynnik liniowy, o który zmniejszy się roczna kwota, wynosi 1,74 w stosunku do pułapu fazy 2. Punktem wyjściowym do określenia liniowego współczynnika 1,74 jest 20 całkowita redukcja gazów cieplarnianych w porównaniu z 1990 r., Co odpowiada 14 redukcji w porównaniu z 2005 r. Jednak większe zapotrzebowanie na EU ETS jest większe, ponieważ tańsze jest zmniejszenie emisje w sektorach objętych ETS. Podział minimalizujący ogólny koszt redukcji wynosi: 21 redukcji emisji w sektorze EU ETS w porównaniu do 2005 r. Do 2020 r. O około 10 punktów procentowych w porównaniu do 2005 r. W sektorach nieobjętych systemem EU ETS. Obniżenie emisji o 21 w 2020 r. Powoduje ograniczenie w ramach ETS w 2020 r. Maksymalnie 1720 milionów uprawnień i oznacza średni limit w fazie 3 (od 2017 r. Do 2020 r.) W wysokości około 1846 milionów uprawnień i zmniejszenie o 11 w porównaniu z pułapem fazy 2. Wszystkie podane liczby bezwzględne odpowiadają pokryciu na początku drugiego okresu handlu, a zatem nie uwzględniają lotnictwa, które zostanie dodane w 2017 r., Oraz innych sektorów, które zostaną dodane w fazie 3. Ostateczne dane dotyczące rocznych limitów emisji w fazie 3 zostanie określone i opublikowane przez Komisję do dnia 30 września 2017 r. W jaki sposób zostanie określony limit emisji wykraczający poza fazę 3? Współczynnik liniowy wynoszący 1,74 wykorzystywany do określenia limitu etapu 3 będzie nadal obowiązywać po zakończeniu okresu handlowego w 2020 i określi górny limit dla czwartego okresu handlowego (2021-2028) i później. Może on zostać zmieniony najpóźniej do 2025 r. W rzeczywistości znaczące redukcje emisji o 60-80 w porównaniu do 1990 r. Będą konieczne do 2050 r., Aby osiągnąć strategiczny cel ograniczenia globalnego wzrostu średniej temperatury do nie więcej niż 2C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej. Limit uprawnień do emisji w całej UE zostanie określony dla każdego roku. Czy zmniejszy to elastyczność dla przedmiotowych instalacji Nie, elastyczność instalacji nie zostanie w ogóle zmniejszona. W każdym roku uprawnienia do licytacji i dystrybucji muszą być wydane przez właściwe organy do 28 lutego. Ostateczna data zdyskontowania uprawnień przez operatorów to 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym emisje miały miejsce. Tak więc operatorzy otrzymują dodatki na bieżący rok, zanim będą musieli zrzec się przydziałów w celu pokrycia ich emisji za poprzedni rok. Przydziały zachowują ważność przez cały okres rozliczeniowy, a wszelkie nadwyżki uprawnień mogą być obecnie księgowane do wykorzystania w kolejnych okresach handlowych. Pod tym względem nic się nie zmieni. System pozostanie oparty na okresach handlu, ale trzeci okres handlowy potrwa osiem lat, od 2017 r. Do 2020 r., W przeciwieństwie do pięciu lat w drugim etapie od 2008 r. Do 2017 r. W drugim okresie rozliczeniowym państwa członkowskie zasadniczo zdecydowały się przydzielić całkowita liczba uprawnień dla każdego roku. Liniowy spadek każdego roku od 2017 r. Będzie lepiej odpowiadał oczekiwanym tendencjom emisyjnym w tym okresie. Jakie są szacunkowe roczne pułapy ETS na lata 2017-2020 Wstępne wartości maksymalnego rocznego pułapu są następujące: Liczby te opierają się na zakresie ETS stosowanym w fazie 2 (2008-2017), a decyzje Komisji w sprawie krajowe plany rozdziału na fazę 2 w wysokości 2083 mln ton. Liczby te zostaną skorygowane z kilku powodów. Po pierwsze, dokonane zostanie dostosowanie uwzględniające rozszerzenie zakresu w fazie 2, pod warunkiem że państwa członkowskie uzasadnią i zweryfikują swoje emisje wynikające z tych rozszerzeń. Po drugie, dokonany zostanie korekt w odniesieniu do dalszego rozszerzania zakresu ETS w trzecim okresie rozliczeniowym. Po trzecie, każda rezygnacja z małych instalacji doprowadzi do odpowiedniego zmniejszenia limitu. Po czwarte, dane nie uwzględniają włączenia lotnictwa ani emisji z Norwegii, Islandii i Liechtensteinu. Czy uprawnienia będą nadal przydzielane bezpłatnie? Tak. Instalacje przemysłowe otrzymają przejściowy bezpłatny przydział. A w tych państwach członkowskich, które kwalifikują się do opcjonalnego odstępstwa, elektrownie mogą, jeśli państwo członkowskie tak zadecyduje, również otrzymywać bezpłatne uprawnienia. Szacuje się, że co najmniej połowa dostępnych uprawnień od 2017 r. Zostanie sprzedana na aukcji. Podczas gdy ogromna większość uprawnień została przydzielona bezpłatnie instalacjom w pierwszym i drugim okresie handlowym, Komisja zaproponowała, aby sprzedaż przydziałów w drodze licytacji stała się podstawową zasadą przydziału. Dzieje się tak, ponieważ najlepiej sprzedające się na aukcji zapewnia wydajność, przejrzystość i prostotę systemu i stanowi największą zachętę do inwestowania w gospodarkę niskoemisyjną. Najlepiej spełnia zasadę "zanieczyszczający płaci" i unika niewiarygodnych zysków dla niektórych sektorów, które przekazały swoim klientom teoretyczne koszty uprawnień, mimo otrzymania ich za darmo. W jaki sposób wydawane będą dodatki za darmo Do dnia 31 grudnia 2017 r. Komisja przyjmie zasady ogólnounijne, które zostaną opracowane w ramach procedury komitetowej (komitologii). Zasady te w pełni zharmonizują alokacje, w związku z czym wszystkie firmy w całej UE o takich samych lub podobnych działaniach będą podlegały tym samym zasadom. Zasady zapewnią w miarę możliwości, że alokacja promuje technologie efektywne pod względem emisji dwutlenku węgla. Przyjęte zasady przewidują, że w miarę możliwości alokacje będą oparte na tak zwanych poziomach odniesienia, np. liczba uprawnień na ilość historycznej produkcji. Takie zasady wynagradzają operatorów, którzy podjęli wczesne działania w celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, lepiej odzwierciedlają zasadę "zanieczyszczający płaci" i zapewniają silniejsze zachęty do ograniczania emisji, ponieważ alokacje nie będą już zależne od historycznych emisji. Wszystkie alokacje należy ustalić przed rozpoczęciem trzeciego okresu handlowego, a korekty ex-post nie będą dozwolone. Which installations will receive free allocations and which will not How will negative impacts on competitiveness be avoided Taking into account their ability to pass on the increased cost of emission allowances, full auctioning is the rule from 2017 onwards for electricity generators. However, Member States who fulfil certain conditions relating to their interconnectivity or their share of fossil fuels in electricity production and GDP per capita in relation to the EU-27 average, have the option to temporarily deviate from this rule with respect to existing power plants. The auctioning rate in 2017 is to be at least 30 in relation to emissions in the first period and has to increase progressively to 100 no later than 2020. If the option is applied, the Member State has to undertake to invest in improving and upgrading of the infrastructure, in clean technologies and in diversification of their energy mix and sources of supply for an amount to the extent possible equal to the market value of the free allocation. In other sectors, allocations for free will be phased out progressively from 2017, with Member States agreeing to start at 20 auctioning in 2017, increasing to 70 auctioning in 2020 with a view to reaching 100 in 2027. However, an exception will be made for installations in sectors that are found to be exposed to a significant risk of carbon leakage. This risk could occur if the EU ETS increased production costs so much that companies decided to relocate production to areas outside the EU that are not subject to comparable emission constraints. The Commission will determine the sectors concerned by 31 December 2009. To do this, the Commission will assess inter alia whether the direct and indirect additional production costs induced by the implementation of the ETS Directive as a proportion of gross value added exceed 5 and whether the total value of its exports and imports divided by the total value of its turnover and imports exceeds 10. If the result for either of these criteria exceeds 30, the sector would also be considered to be exposed to a significant risk of carbon leakage. Installations in these sectors would receive 100 of their share in the annually declining total quantity of allowances for free. The share of these industries emissions is determined in relation to total ETS emissions in 2005 to 2007. CO 2 costs passed on in electricity prices could also expose certain installations to the risk of carbon leakage. In order to avoid such risk, Member States may grant a compensation with respect to such costs. In the absence of an international agreement on climate change, the Commission has undertaken to modify the Community guidelines on state aid for environmental protection in this respect. Under an international agreement which ensures that competitors in other parts of the world bear a comparable cost, the risk of carbon leakage may well be negligible. Therefore, by 30 June 2017, the Commission will carry out an in-depth assessment of the situation of energy-intensive industry and the risk of carbon leakage, in the light of the outcome of the international negotiations and also taking into account any binding sectoral agreements that may have been concluded. The report will be accompanied by any proposals considered appropriate. These could potentially include maintaining or adjusting the proportion of allowances received free of charge to industrial installations that are particularly exposed to global competition or including importers of the products concerned in the ETS. Who will organise the auctions and how will they be carried out Member States will be responsible for ensuring that the allowances given to them are auctioned. Each Member State has to decide whether it wants to develop its own auctioning infrastructure and platform or whether it wants to cooperate with other Member States to develop regional or EU-wide solutions. The distribution of the auctioning rights to Member States is largely based on emissions in phase 1 of the EU ETS, but a part of the rights will be redistributed from richer Member States to poorer ones to take account of the lower GDP per head and higher prospects for growth and emissions among the latter. It is still the case that 10 of the rights to auction allowances will be redistributed from Member States with high per capita income to those with low per capita income in order to strengthen the financial capacity of the latter to invest in climate friendly technologies. However, a provision has been added for another redistributive mechanism of 2 to take into account Member States which in 2005 had achieved a reduction of at least 20 in greenhouse gas emissions compared with the reference year set by the Kyoto Protocol. Nine Member States benefit from this provision. Any auctioning must respect the rules of the internal market and must therefore be open to any potential buyer under non-discriminatory conditions. By 30 June 2017, the Commission will adopt a Regulation (through the comitology procedure) that will provide the appropriate rules and conditions for ensuring efficient, coordinated auctions without disturbing the allowance market. How many allowances will each Member State auction and how is this amount determined All allowances which are not allocated free of charge will be auctioned. A total of 88 of allowances to be auctioned by each Member State is distributed on the basis of the Member States share of historic emissions under the EU ETS. For purposes of solidarity and growth, 12 of the total quantity is distributed in a way that takes into account GDP per capita and the achievements under the Kyoto-Protocol. Which sectors and gases are covered as of 2017 The ETS covers installations performing specified activities. Since the start it has covered, above certain capacity thresholds, power stations and other combustion plants, oil refineries, coke ovens, iron and steel plants and factories making cement, glass, lime, bricks, ceramics, pulp, paper and board. As for greenhouse gases, it currently only covers carbon dioxide emissions, with the exception of the Netherlands, which has opted in emissions from nitrous oxide. As from 2017, the scope of the ETS will be extended to also include other sectors and greenhouse gases. CO 2 emissions from petrochemicals, ammonia and aluminium will be included, as will N2O emissions from the production of nitric, adipic and glyocalic acid production and perfluorocarbons from the aluminium sector. The capture, transport and geological storage of all greenhouse gas emissions will also be covered. These sectors will receive allowances free of charge according to EU-wide rules, in the same way as other industrial sectors already covered. As of 2017, aviation will also be included in the EU ETS. Will small installations be excluded from the scope A large number of installations emitting relatively low amounts of CO 2 are currently covered by the ETS and concerns have been raised over the cost-effectiveness of their inclusion. As from 2017, Member States will be allowed to remove these installations from the ETS under certain conditions. The installations concerned are those whose reported emissions were lower than 25 000 tonnes of CO 2 equivalent in each of the 3 years preceding the year of application. For combustion installations, an additional capacity threshold of 35MW applies. In addition Member States are given the possibility to exclude installations operated by hospitals. The installations may be excluded from the ETS only if they will be covered by measures that will achieve an equivalent contribution to emission reductions. How many emission credits from third countries will be allowed For the second trading period, Member States allowed their operators to use significant quantities of credits generated by emission-saving projects undertaken in third countries to cover part of their emissions in the same way as they use ETS allowances. The revised Directive extends the rights to use these credits for the third trading period and allows a limited additional quantity to be used in such a way that the overall use of credits is limited to 50 of the EU-wide reductions over the period 2008-2020. For existing installations, and excluding new sectors within the scope, this will represent a total level of access of approximately 1.6 billion credits over the period 2008-2020. In practice, this means that existing operators will be able to use credits up to a minimum of 11 of their allocation during the period 2008-2017, while a top-up is foreseen for operators with the lowest sum of free allocation and allowed use of credits in the 2008-2017 period. New sectors and new entrants in the third trading period will have a guaranteed minimum access of 4.5 of their verified emissions during the period 2017-2020. For the aviation sector, the minimum access will be 1.5. The precise percentages will be determined through comitology. These projects must be officially recognised under the Kyoto Protocols Joint Implementation (JI) mechanism (covering projects carried out in countries with an emissions reduction target under the Protocol) or Clean Development Mechanism (CDM) (for projects undertaken in developing countries). Credits from JI projects are known as Emission Reduction Units (ERUs) while those from CDM projects are called Certified Emission Reductions (CERs). On the quality side only credits from project types eligible for use in the EU trading scheme during the period 2008-2017 will be accepted in the period 2017-2020. Furthermore, from 1 January 2017 measures may be applied to restrict the use of specific credits from project types. Such a quality control mechanism is needed to assure the environmental and economic integrity of future project types. To create greater flexibility, and in the absence of an international agreement being concluded by 31 December 2009, credits could be used in accordance with agreements concluded with third countries. The use of these credits should however not increase the overall number beyond 50 of the required reductions. Such agreements would not be required for new projects that started from 2017 onwards in Least Developed Countries. Based on a stricter emissions reduction in the context of a satisfactory international agreement . additional access to credits could be allowed, as well as the use of additional types of project credits or other mechanisms created under the international agreement. However, once an international agreement has been reached, from January 2017 onwards only credits from projects in third countries that have ratified the agreement or from additional types of project approved by the Commission will be eligible for use in the Community scheme. Will it be possible to use credits from carbon sinks like forests No. Before making its proposal, the Commission analysed the possibility of allowing credits from certain types of land use, land-use change and forestry (LULUCF) projects which absorb carbon from the atmosphere. It concluded that doing so could undermine the environmental integrity of the EU ETS, for the following reasons: LULUCF projects cannot physically deliver permanent emissions reductions. Insufficient solutions have been developed to deal with the uncertainties, non-permanence of carbon storage and potential emissions leakage problems arising from such projects. The temporary and reversible nature of such activities would pose considerable risks in a company-based trading system and impose great liability risks on Member States. The inclusion of LULUCF projects in the ETS would require a quality of monitoring and reporting comparable to the monitoring and reporting of emissions from installations currently covered by the system. This is not available at present and is likely to incur costs which would substantially reduce the attractiveness of including such projects. The simplicity, transparency and predictability of the ETS would be considerably reduced. Moreover, the sheer quantity of potential credits entering the system could undermine the functioning of the carbon market unless their role were limited, in which case their potential benefits would become marginal. The Commission, the Council and the European Parliament believe that global deforestation can be better addressed through other instruments. For example, using part of the proceeds from auctioning allowances in the EU ETS could generate additional means to invest in LULUCF activities both inside and outside the EU, and may provide a model for future expansion. In this respect the Commission has proposed to set up the Global Forest Carbon Mechanism that would be a performance-based system for financing reductions in deforestation levels in developing countries. Besides those already mentioned, are there other credits that could be used in the revised ETS Yes. Projects in EU Member States which reduce greenhouse gas emissions not covered by the ETS could issue credits. These Community projects would need to be managed according to common EU provisions set up by the Commission in order to be tradable throughout the system. Such provisions would be adopted only for projects that cannot be realised through inclusion in the ETS. The provisions will seek to ensure that credits from Community projects do not result in double-counting of emission reductions nor impede other policy measures to reduce emissions not covered by the ETS, and that they are based on simple, easily administered rules. Are there measures in place to ensure that the price of allowances wont fall sharply during the third trading period A stable and predictable regulatory framework is vital for market stability. The revised Directive makes the regulatory framework as predictable as possible in order to boost stability and rule out policy-induced volatility. Important elements in this respect are the determination of the cap on emissions in the Directive well in advance of the start of the trading period, a linear reduction factor for the cap on emissions which continues to apply also beyond 2020 and the extension of the trading period from 5 to 8 years. The sharp fall in the allowance price during the first trading period was due to over-allocation of allowances which could not be banked for use in the second trading period. For the second and subsequent trading periods, Member States are obliged to allow the banking of allowances from one period to the next and therefore the end of one trading period is not expected to have any impact on the price. A new provision will apply as of 2017 in case of excessive price fluctuations in the allowance market. If, for more than six consecutive months, the allowance price is more than three times the average price of allowances during the two preceding years on the European market, the Commission will convene a meeting with Member States. If it is found that the price evolution does not correspond to market fundamentals, the Commission may either allow Member States to bring forward the auctioning of a part of the quantity to be auctioned, or allow them to auction up to 25 of the remaining allowances in the new entrant reserve. The price of allowances is determined by supply and demand and reflects fundamental factors like economic growth, fuel prices, rainfall and wind (availability of renewable energy) and temperature (demand for heating and cooling) etc. A degree of uncertainty is inevitable for such factors. The markets, however, allow participants to hedge the risks that may result from changes in allowances prices. Are there any provisions for linking the EU ETS to other emissions trading systems Yes. One of the key means to reduce emissions more cost-effectively is to enhance and further develop the global carbon market. The Commission sees the EU ETS as an important building block for the development of a global network of emission trading systems. Linking other national or regional cap-and-trade emissions trading systems to the EU ETS can create a bigger market, potentially lowering the aggregate cost of reducing greenhouse gas emissions. The increased liquidity and reduced price volatility that this would entail would improve the functioning of markets for emission allowances. This may lead to a global network of trading systems in which participants, including legal entities, can buy emission allowances to fulfil their respective reduction commitments. The EU is keen to work with the new US Administration to build a transatlantic and indeed global carbon market to act as the motor of a concerted international push to combat climate change. While the original Directive allows for linking the EU ETS with other industrialised countries that have ratified the Kyoto Protocol, the new rules allow for linking with any country or administrative entity (such as a state or group of states under a federal system) which has established a compatible mandatory cap-and-trade system whose design elements would not undermine the environmental integrity of the EU ETS. Where such systems cap absolute emissions, there would be mutual recognition of allowances issued by them and the EU ETS. What is a Community registry and how does it work Registries are standardised electronic databases ensuring the accurate accounting of the issuance, holding, transfer and cancellation of emission allowances. As a signatory to the Kyoto Protocol in its own right, the Community is also obliged to maintain a registry. This is the Community Registry, which is distinct from the registries of Member States. Allowances issued from 1 January 2017 onwards will be held in the Community registry instead of in national registries. Will there be any changes to monitoring, reporting and verification requirements The Commission will adopt a new Regulation (through the comitology procedure) by 31 December 2017 governing the monitoring and reporting of emissions from the activities listed in Annex I of the Directive. A separate Regulation on the verification of emission reports and the accreditation of verifiers should specify conditions for accreditation, mutual recognition and cancellation of accreditation for verifiers, and for supervision and peer review as appropriate. What provision will be made for new entrants into the market Five percent of the total quantity of allowances will be put into a reserve for new installations or airlines that enter the system after 2017 (new entrants). The allocations from this reserve should mirror the allocations to corresponding existing installations. A part of the new entrant reserve, amounting to 300 million allowances, will be made available to support the investments in up to 12 demonstration projects using the carbon capture and storage technology and demonstration projects using innovative renewable energy technologies. There should be a fair geographical distribution of the projects. In principle, any allowances remaining in the reserve shall be distributed to Member States for auctioning. The distribution key shall take into account the level to which installations in Member States have benefited from this reserve. What has been agreed with respect to the financing of the 12 carbon capture and storage demonstration projects requested by a previous European Council The European Parliaments Environment Committee tabled an amendment to the EU ETS Directive requiring allowances in the new entrant reserve to be set aside in order to co-finance up to 12 demonstration projects as requested by the European Council in spring 2007. This amendment has later been extended to include also innovative renewable energy technologies that are not commercially viable yet. Projects shall be selected on the basis of objective and transparent criteria that include requirements for knowledge sharing. Support shall be given from the proceeds of these allowances via Member States and shall be complementary to substantial co-financing by the operator of the installation. No project shall receive support via this mechanism that exceeds 15 of the total number of allowances (i. e. 45 million allowances) available for this purpose. The Member State may choose to co-finance the project as well, but will in any case transfer the market value of the attributed allowances to the operator, who will not receive any allowances. A total of 300 million allowances will therefore be set aside until 2018 for this purpose. What is the role of an international agreement and its potential impact on EU ETS When an international agreement is reached, the Commission shall submit a report to the European Parliament and the Council assessing the nature of the measures agreed upon in the international agreement and their implications, in particular with respect to the risk of carbon leakage. On the basis of this report, the Commission shall then adopt a legislative proposal amending the present Directive as appropriate. For the effects on the use of credits from Joint Implementation and Clean Development Mechanism projects, please see the reply to question 20. What are the next steps Member States have to bring into force the legal instruments necessary to comply with certain provisions of the revised Directive by 31 December 2009. This concerns the collection of duly substantiated and verified emissions data from installations that will only be covered by the EU ETS as from 2017, and the national lists of installations and the allocation to each one. For the remaining provisions, the national laws, regulations and administrative provisions only have to be ready by 31 December 2017. The Commission has already started the work on implementation. For example, the collection and analysis of data for use in relation to carbon leakage is ongoing (list of sectors due end 2009). Work is also ongoing to prepare the Regulation on timing, administration and other aspects of auctioning (due by June 2017), the harmonised allocation rules (due end 2017) and the two Regulations on monitoring and reporting of emissions and verification of emissions and accreditation of verifiers (due end 2017).